Ik heb net de Minimalism gekeken, deze documentaire gaat over twee jongens (Joshua Fields Millburn & Ryan Nicodemus) die minder spullen zijn gaan gebruiken, ze hebben een boek geschreven reizen nu de wereld over om te laten zien dat je ook met minder spullen meer tevreden kan zijn.

Gericht op meer…kopen/succes/afvallen…

Ik vind dit een boeiend onderwerp, ik zie mezelf  als best materialistisch,  ik hou wel van nieuwe gadget en spulletjes. Daarnaast zie ik ook hoe mensen soms vast komen te zitten in een bepaalde hypotheken of banen en dergelijke. Ik heb een paar jaar geleden mijn huis verkocht en ben kleiner gaan wonen en dat geeft financiële ruimte. Ik zie dat mensen vooral bezig zijn met succes najagen en meer geld verdienen. Om vervolgens een groter huis te kopen. Wat in veel gevallen voor problemen kan zorgen bij een scheiding of verlies van baan. Waarom zijn we zo aan het streven naar meer en beter. Iets waar ik ook vaak mee bezig ben geweest. Ook bij Nooitmeeropdieet was het doel van de deelnemers om slanker te worden, maar als ze afvielen was het nooit goed genoeg.

 

Spullen geven tijdelijke voldoening

En dat is ook wat in de documentaire naar voren kwam, het kopen van spullen geeft ons een bepaald gevoel en wij hopen dan dat het ons gelukkig maakt. Dat is soms ook zo, maar altijd tijdelijk. Bijvoorbeeld als je een nieuwe telefoon hebt gekocht dan is dat eerste dagen echt geweldig maar na een dag of drie ben je eraan gewend. En als de nieuwe versie uitkomt dan ben je ontevreden, want dan wil je ook deze nieuwe versie. Er is een onderliggende ontevredenheid, die ik ook wel herken. De werkelijke behoefte is meer betekenis willen hebben. En die oplossing is niet te vinden in spullen. Als je iets koopt is dat een instant bevrediging, die heel kort duurt. En deze honger wordt nooit gestild, spullen zullen je nooit de bevrediging geven die je echt zoekt.

 

De uitdaging is om te bekijken of je echt met minder spullen kunt. Ik ben zelf de laatste tijd veel aan het weggooien. En dat ik vind lastig, want ik denk altijd ‘dit kan nog van pas komen’.  Mijn vader zei altijd ‘wie bewaart heeft wat’. Dat heb ik dus ook, al realiseer ik me dat ik bijna nooit iets nodig heb wat ik heb bewaard. En mocht ik iets nodig hebben, kan ik het altijd lenen of opnieuw kopen.

 

Minder uitgeven

Een slimme tip uit de documentaire is dat je vaak weinig invloed hebt op meer verdienen, maar wel makkelijk invloed kunt uitoefenen op minder uitgeven. Er is veel te besparen, wat er voor kan zorgen dat je bijvoorbeeld minder kunt gaan werken. Het blijkt dat het vooral effectief is om met geld wat je over hebt tijd te ‘kopen’. Dus dingen uitbesteden die je zelf niet fijn vindt om te doen, zodat jij tijd hebt voor dingen waar je blij van wordt. Denk aan schoonmaken, boodschappen doen, de tuin of andere klusjes die je vervelend vind. Uit onderzoek is gebleken dat je gelukkiger wordt als je meer tijd hebt voor dingen die jou vervullen.

 

Wees het goede voorbeeld voor je kinderen

Reclames spelen in op onze hebzucht. We zien dat producten ons gelukkig maken, dat je iets echt moet hebben om erbij te horen en we hebben het gevoel dat we hieraan moeten voldoen. Reclames voor kinderen zijn de laatste jaren enorm toegenomen, dus ook kinderen gaan mee in deze ratrace. Ze sparen voor een nieuw spel of nieuwe telefoon om al snel weer opnieuw te moeten sparen voor de nieuwste versie van het spel of de telefoon. Als ouders is het belangrijk dat je je bewust ben van je eigen telefoongebruik. Uit een onderzoek van Nokia blijkt dat mensen gemiddeld 150 keer per dag hun telefoon checken. Als je jouw kind dus verbiedt om zijn of haar telefoon te gebruiken, dan is het ook goed belangrijk om dit zelf niet te vaak te doen. Geef als ouder het goede voorbeeld.

Houd van mensen en gebruik spullen. Want het tegengestelde werkt nooit!

Joshua Fields Millburn

Reageer via Facebook

comments